गुलशन कुमार हत्*या प्रकरणातील ‘महेश भट्ट फॅक्टर’! एका फोन कॉलमुळे वाचू शकला असता जीव?

आमचे इतर लेख वाचण्यासाठी आणि व्हिडीओ पाहण्यासाठी क्लिक करा : फेसबुक , युट्युब

‘टी-सीरीज’चे संस्थापक गुलशन कुमार यांची १२ ऑगस्ट १९९७ रोजी मुंबईतील अंधेरी पश्चिम येथील जीत नगर परिसरात शिवमंदिराबाहेर हत्या करण्यात आली. या हत्येची चर्चा अनेक वर्षांपासून होत आली आहे. मात्र, त्यांच्या जीवाला धोका असल्याची माहिती पोलिसांपर्यंत पोहोचली होती, तरीही हत्*येच्या दिवशी त्यांना पुरेशी सुरक्षा मिळाली नव्हती, हा या प्रकरणातील महत्त्वाचा मुद्दा आहे.

मुंबईचे माजी वरिष्ठ पोलीस अधिकारी राकेश मारिया यांनी आपल्या Let Me Say It Now या पुस्तकात या प्रकरणातील काही महत्त्वाचे तपशील मांडले आहेत. त्यात दिग्दर्शक महेश भट्ट यांच्याशी संबंधित घटनाक्रमाचाही उल्लेख आहे. गुलशन कुमार यांना संभाव्य धोक्याची माहिती देण्याची जबाबदारी महेश भट्ट यांच्याकडे सोपवण्यात आली होती का? महाराष्ट्र आणि उत्तर प्रदेश पोलिसांमधील समन्वयाच्या अभावामुळे सुरक्षा व्यवस्थेत त्रुटी राहिल्या का? या प्रश्नांमुळे या हत्*या प्रकरणाला आणखी एक महत्त्वाचा पैलू मिळतो.

पोलिसांच्या आरोपपत्रात काय नमूद होते?

राकेश मारिया आणि महेश भट्ट यांच्याशी संबंधित घटनाक्रम समजून घेण्यापूर्वी, या प्रकरणातील पोलिसांच्या आरोपपत्राचा संदर्भ जाणून घेणे महत्त्वाचे आहे.

लेखातील माहितीनुसार, मुंबई पोलिसांनी दाखल केलेल्या आरोपपत्रात अंडरवर्ल्डमधील अनीस इब्राहिम आणि अबू सालेम यांच्यावर हत्*येचा कट रचल्याचे आरोप करण्यात आले होते. संगीतकार नदीम सैफी आणि ‘टिप्स इंडस्ट्रीज’चे प्रमुख रमेश तौरानी यांची नावेही या प्रकरणाशी जोडली गेली. व्यावसायिक स्पर्धा आणि एका संगीत अल्बमच्या प्रमोशनशी संबंधित वाद हे कथित कटामागील कारण असल्याचा पोलिसांचा संशय होता.

या प्रकरणात अनेक आरोपींची नावे आरोपपत्रात समाविष्ट करण्यात आली होती. मात्र, आरोपपत्रात नाव असणे म्हणजे संबंधित व्यक्ती दोषी ठरली, असे होत नाही. वृत्तांनुसार, नदीम सैफी यांनी आरोप नाकारले आणि भारतात प्रत्यार्पण टाळले. रमेश तौरानी यांची पुराव्याअभावी न्यायालयाने निर्दोष मुक्तता केली.

‘महेश भट्ट फॅक्टर’ नेमका काय होता?

मुंबईचे माजी पोलीस आयुक्त राकेश मारिया यांनी २०२० मध्ये Let Me Say It Now हे पुस्तक प्रकाशित केले. या पुस्तकात त्यांनी आपल्या पोलीस कारकिर्दीतील अनेक महत्त्वाच्या घटनांचा उल्लेख केला असून, गुलशन कुमार हत्*या प्रकरणाचाही त्यात समावेश आहे.

मारिया यांच्या कथनानुसार, एप्रिल १९९६ मध्ये त्यांच्या एका खबऱ्याने त्यांना फोन करून गुलशन कुमार यांच्या हत्*येचा कट रचला जात असल्याची माहिती दिली. गुलशन कुमार दररोज शिवमंदिरात जात असल्याने मंदिराबाहेर त्यांच्यावर हल्ला करण्याची योजना असल्याचे खबऱ्याने सांगितले होते.

त्या काळात महेश भट्ट यांचे गुलशन कुमार यांच्याशी व्यावसायिक संबंध होते. तसेच, राकेश मारिया यांचीही महेश भट्ट यांच्याशी ओळख होती. त्यामुळे मारिया यांनी भट्ट यांना फोन करून गुलशन कुमार यांच्या मंदिरात जाण्याच्या दिनक्रमाची खात्री करण्यास सांगितल्याचे त्यांच्या कथनातून समोर येते.

गुलशन कुमार नियमितपणे मंदिरात जात असल्याची माहिती मिळाल्यानंतर, त्यांना सावध करण्यासाठी महेश भट्ट यांच्यामार्फत निरोप देण्यास सांगितल्याचा उल्लेखही या घटनाक्रमात आढळतो. त्याच वेळी, गुलशन कुमार यांच्यासाठी पोलीस संरक्षणाची व्यवस्था करण्याच्या दृष्टीनेही हालचाली झाल्याचे सांगितले जाते.

मात्र, ऑगस्ट १९९७ मध्ये गुलशन कुमार यांची हत्या झाली. खबऱ्याने आधी सांगितलेल्या ठिकाणाशी आणि पद्धतीशी या हत्येचे साम्य असल्याचे मारिया यांनी नमूद केले.

यातून एक प्रश्न उपस्थित होतो—महेश भट्ट यांनी गुलशन कुमार यांच्यापर्यंत धोक्याची सूचना पोहोचवली होती का? उपलब्ध कथनावरून हा प्रश्न उपस्थित होतो; मात्र, त्यांनी सूचना दिली नव्हती किंवा त्यांच्या कृतीमुळेच हत्*या झाली, असा निष्कर्ष काढण्यासाठी पुरेसा आधार नाही. या विशिष्ट मुद्द्यावर स्वतंत्र पोलीस चौकशी झाली होती का किंवा न्यायालयात त्याची सविस्तर चर्चा झाली होती का, याबाबत ठोस पुराव्यांची पडताळणी आवश्यक आहे.

उत्तर प्रदेश पोलिसांची सुरक्षा, पण मुंबईत समन्वयाचा अभाव?

गुलशन कुमार यांना उत्तर प्रदेश पोलिसांकडून सुरक्षा पुरवण्यात आली होती, हा या प्रकरणातील आणखी एक महत्त्वाचा पैलू आहे. ते मुंबईत राहत असताना त्यांना उत्तर प्रदेशकडून सुरक्षा का देण्यात आली होती, असा प्रश्न अनेकदा उपस्थित केला जातो.

यामागे ‘टी-सीरीज’च्या उत्तर प्रदेशातील, विशेषतः नोएडा येथील व्यवसायाचा संदर्भ दिला जातो. कंपनीचा तेथे कॅसेट निर्मितीचा कारखाना होता आणि त्याच व्यावसायिक पार्श्वभूमीवर उत्तर प्रदेशकडून त्यांना सुरक्षा उपलब्ध करून देण्यात आल्याचे सांगितले जाते.

काही वृत्तांतांमध्ये गुलशन कुमार यांचा मुंबई पोलिसांवर विश्वास नव्हता, म्हणून त्यांनी उत्तर प्रदेश पोलिसांची सुरक्षा स्वीकारली, असा दावा केला जातो. मात्र, या दाव्याला पुष्टी देणारी अधिकृत नोंद उपलब्ध आहे का, याची स्वतंत्र पडताळणी करणे आवश्यक आहे. त्यामुळे या दाव्याला निर्विवाद तथ्य म्हणून मांडणे योग्य ठरणार नाही.

या प्रकरणातील कथनानुसार, उत्तर प्रदेश पोलिसांचा सुरक्षा रक्षक हत्येच्या दिवशी आजारपणामुळे रजेवर होता. परिणामी, गुलशन कुमार यांच्यासोबत नेहमीप्रमाणे सुरक्षा कर्मचारी उपस्थित नव्हता. त्याच दिवशी त्यांची हत्या झाली.

या घटनाक्रमामुळे दोन राज्यांच्या पोलिस दलांमध्ये माहितीची देवाणघेवाण आणि सुरक्षा व्यवस्थेचा समन्वय किती महत्त्वाचा असतो, हा मुद्दा समोर येतो. मात्र, समन्वयाच्या अभावामुळेच हत्*या घडली, असा अंतिम निष्कर्ष काढण्यासाठी अधिकृत तपासातील निष्कर्ष आणि संबंधित नोंदी तपासणे आवश्यक आहे.

विचार करायला लावणारे अनुत्तरित प्रश्न

गुलशन कुमार यांच्या हत्*येच्या कटाची माहिती पोलिसांपर्यंत आधीच पोहोचली होती, असे राकेश मारिया यांच्या कथनातून समोर येत असेल, तर काही प्रश्न आजही महत्त्वाचे ठरतात.

• संभाव्य धोक्याची माहिती मिळाल्यानंतर गुलशन कुमार यांच्यापर्यंत ती थेट पोहोचवण्यासाठी कोणती पावले उचलण्यात आली?
• त्यांना पुरेसे आणि सातत्यपूर्ण पोलीस संरक्षण मिळत होते का?
• उत्तर प्रदेश पोलिसांचा सुरक्षा रक्षक अनुपस्थित असणार असल्याची माहिती मुंबई पोलिसांपर्यंत पोहोचली होती का?
• दोन राज्यांच्या पोलिस दलांमध्ये आवश्यक समन्वय साधला गेला होता का?
• हत्*येच्या तपासात आणि न्यायालयीन प्रक्रियेत या सुरक्षा व्यवस्थेतील त्रुटींची कितपत चर्चा झाली?

या प्रश्नांची उत्तरे शोधताना आरोप, उपलब्ध पुरावे आणि न्यायालयीन निष्कर्ष यांतील फरक लक्षात घेणे आवश्यक आहे.

गुलशन कुमार यांची हत्या ही केवळ एका प्रसिद्ध संगीत व्यावसायिकाच्या हत्येची घटना नव्हती; ती संभाव्य धोका ओळखणे, वेळेत माहिती पोहोचवणे आणि सुरक्षा यंत्रणांमधील समन्वय यांचे महत्त्व अधोरेखित करणारी घटना ठरली. ‘महेश भट्ट फॅक्टर’मुळे या प्रकरणातील एक विशिष्ट घटनाक्रम चर्चेत आला; मात्र, त्यातून कोणावरही थेट दोषारोप करण्याऐवजी उपलब्ध नोंदी आणि अधिकृत निष्कर्षांच्या आधारेच अंतिम मत बनवणे महत्त्वाचे आहे.

आमचे इतर लेख वाचण्यासाठी आणि व्हिडीओ पाहण्यासाठी क्लिक करा : फेसबुक , युट्युब | Copyright © ThePostman.co.in | All Rights Reserved.